اجرای پوشش ضد حریق

حریق سلولزی:

این حریق‌ها ناشی از سوخت محصولات سلولزی (نظیر چوب، الوار، کاغذ، فیبر و…) می‌باشند که عمدتاً در ساختمان‌های اداری، تجاری، بیمارستان‌ها، فروشگاه‌ها، مدارس و غیره رخ می‌دهد. ویژگی اصلی این حریق، رسیدن دما در مدت ۱۰ دقیقه به حدود ۷۰۰ درجه سانتی‌گراد می‌باشد که با افزایش زمان به آهستگی در طی ۱۲۰ دقیقه قابلیت افزایش تا ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد را دارد.

حریق هیدروکربنی:

این حریق‌ها ناشی از سوخت‌های هیدروکربنی و ترکیبات شیمیایی می‌باشند که عمدتاً در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی رخ می‌دهد.ویژگی اصلی آن رسیدن دما در مدت کمتر از ۸ دقیقه به ۹۰۰ درجه سانتی‌گراد است که در طی ۲۰ دقیقه به بالاتر از ۱۱۰۰ درجه سانتی‌گراد رسیده و سپس ثابت می‌ماند.ایدر این دما مقاومت فولاد به‌شدت کاهش پیدا کرده و موجب تخریب سازه می‌شود.

هم‌چنین در مورد مخازن نگهداری ترکیبات هیدروکربنی- در اثر جذب گرما در هنگام حریق- فشار داخلی مخزن به سرعت افزایش می‌یابد که اگر این فشار بیش از مقاومت مکانیکی مخزن شود می‌تواند باعث انفجار گردد.

مکانیسم عملکرد پوشش‌های ضد حریق

خاصیت انتقال حرارتی بسیار پائین در مواد تشکیل دهنده پوشش‌های ضدحریق، اساس مقاومت در برابر آتش است. مکانیسم کلی مقاومت انواع پوشش‌های مقاوم در برابر حریق به این صورت است که در اثر مقاومت هدایتی بالا، از رسیدن گرما به سازه ممانعت به‌عمل می‌آورند.

تولید گاز غیر آتش‌گیر نظیر دی‌اکسید کربن و بخار آب، تشکیل لایه مذاب شیشه‌ای عایق، ایجاد لایه اسفنجی متخلخل کربنی عایق و یا جذب حرارت با عمل تصعید و جلوگیری از انتقال حرارت همگی از مکانیسم‌های مختلف ، اثر پوشش‌های مقاوم در برابر حریق هستند.

رفتار سازه حفاظت نشده در مقابل حریق

الف)- سازه فلزی

هنگامی که یک سازه فولادی در مقابل آتش قرار می‌گیرد به‌تدریج قابلیت تحمل بار خود را از دست می‌دهد به‌نحوی که در دمای ۴۲۷ درجه سانتی‌گراد مقاومت تحمل بار فولاد ۵۰% و در ۵۵۰ درجه سانتی‌گراد ۶۰ درصد کاهش می‌یابد. مطابق استانداردهای اروپایی بایستی در طراحی مخازن و تأسیسات پالایشگاه‌ها دمای بحرانی ۴۲۷ درجه سانتی‌گراد و برای قسمت‌های نظیر پایه‌های نگهداری لوله‌ها دمای بحرانی ۵۵۰ درجه سانتی‌گراد در نظر گرفته شود.

زیرا افزایش دمای یک مخزن بسیار خطرناک‌تر از افزایش دمای پایه لوله‌ها است لذا مخزن باید در دمای پائین‌تر حفظ شود. در صورت عدم حفاظت سازه، سطح سازه فلزی ظرف مدت ۵ تا ۱۵ دقیقه به دمای ۵۵۰ درجه سانتی‌گراد خواهد رسید.

ب)- سازه بتنی

مقاومت مکانیکی بتون در مقابل افزایش دما پس از دمای ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد به‌شدت کاهش می‌یابد و با افزایش دما تا ۵۰۰ درجه سانتی‌گراد این مقاومت به ۵۰درصد مقدار اولیه کاهش می‌یابد. هم‌چنین براثر تبخیر آب تبلور موجود، بتون متلاشی خواهد شد و بدین ترتیب سازه بتونی تخریب می‌گردد.

لذا اهمیت حفاظت سازه‌های بتونی به‌ویژه در مواردی که خطر حریق وجود دارد کاملاً مشخص می‌باشد.

معرفی انواع پوشش‌های ضد حریق

پوششهای ضد حریق برپایه مواد معدنی نسوز

این پوشش‌ها غالباً از مواد معدنی سبک و مقاوم در برابر آتش مانند ورمیکولیت، دولومیت، پرلیت و …. ساخته می‌شوند. لذا اکثر این انواع پوشش‌ها را با این نام‌ها می‌شناسند. این پوشش‌ها به‌دلیل مقاومت حرارتی بالا و ضریب رسانش گرمایی بسیار پائین، به‌شدت روند انتقال حرارت را کاهش می‌دهند و دارای زمان تأخیر بین ۱ تا ۴ ساعت در برابر حریق می‌باشند و این زمان، فرصت کافی را برای اطفای حریق توسط نیروهای آتش‌نشان ضمن حفظ سازه از تخریب را ، فراهم می‌سازد.

این پوشش‌ها در ضخامت‌های مختلف بین ۱ و تا ۴ سانتی‌متر روی سطوح اعمال شده و پس از خشک شدن، لایه مقاوم در برابر حرارت و شرایط جوی ایجاد می‌کنند.

این پوشش‌ها تا ضخامت‌های مختلف ۱ سانتی‌متر به‌وسیله پاشش مستقیم روی سطوح اجرا می‌شوند و در ضخامت‌های بیش از ۱ سانتی‌متر از توری‌های فلزی گالوانیزه به‌عنوان تقویت کننده پوشش استفاده می‌شود. انواعی از این پوشش‌ها که تاکنون به بازار مصرف ارائه شد، به قرار زیر است:

  • -پوشش‌های ضد حریق معدنی بر پایه ورمیکولیت
  • -پوشش‌های ضد حریق معدنی بر پایه گچ
  • – سیستم‌های Board
  • -عایق‌های صوتی (Acoustic)
  • -سیستم‌های Fire Stop

پوشش‌های ضد حریق معدنی بر پایه ورمیکولیت

این پوشش‌ها بر پایه مواد معدنی نسوز و بسیار سبک (مانند ورمیکولیت) می‌باشند که در برابر حریق‌های هیدروکربنی تا دمای ۱۲۰۰ درجه سانتی‌گراد به‌مدت ۴ ساعت مقاومت می نمایند.

این پوشش‌ها توانایی پایدار در مقابل شوک‌های حرارتی ناشی از حریق هیدروکربنی را دارا می‌باشند. هم‌چنین سازه بتونی یا فلزی پوشش داده شده با این مواد در مقابل شوک اولیه ناشی از انفجار نیز مقاوم می‌باشند.

موارد کاربرد

پوشش مخازن لوله‌ها، Vessel, Skirt, Pipe Rack, Steel Structure پایه‌ها، ستون‌ها، تیرها و سازه‌های فلزی پروژه‌های صنعتی، شیمیایی، پتروشیمی، نیروگاه‌ها و پوشش ضدحریق برای تونل‌ها و راهروهای زیرزمینی می‌باشند.

مزایا

دانسیته کم، مقاومت عالی جوی و رطوبت، مقاومت در برابر شوک‌های حرارتی (گرما و سرما)، غیر قابل اشتعال بودن، مقاومت بسیار عالی در جلوگیری از گسترش آتش به سطح فولاد، عدم ایجاد دود و گازهای سمی از عمده مشخصات پوشش‌های Vermiculite هستند.

هم‌چنین به‌دلیل استحکام و مقاومت مکانیکی بالا این پوشش‌ها در ضمن حریق و هنگام برخورد جت آب آتش‌نشانی، دچار ترک و خردشدگی نمی‌شوند. از دیگر مزایای پوشش‌های ورمیکولیتی، عدم تولید گاز سمی و دود به‌دلیل ساختار معدنی آن‌ها است. هم‌چنین به‌دلیل وجود افزودنی‌های آنتی‌باکتریال از رشد انواع باکتری و قارچ روی این پوشش‌ها در محیط‌های سرپوشیده و نمناک جلوگیری می‌شود.

رنگ‌های Intumescent جهت ضد حریق کردن سازه‌های فلزی و بتونی

این پوشش‌ها بر پایه موا د آلی متورم شونده که به نسبت‌های معین با رزین‌های پایه آبی و حلالی تهیه و ساخته شده است و هنگام تماس با آتش متورم گشته و با ایجاد لایه کربنی متورم در مقابل روند انتقال حرارت وقفه ایجاد می‌کنند.

رنگ‌های ضد حریق از جهت استفاده آسان،‌سبکی، تنوع رنگ و عدم خوردگی برای حریق‌های سلولزی ترجیح داده می‌شود. به‌خصوص بر روی سازه‌های فلزی با ضخامت کم، این محصولات به‌دلیل عدم تحمل بار بر روی سازه ارجح می‌باشند. در هنگام بروز حریق این پوشش‌ها به میزان ۴۰-۵۰ برابر حجم اولیه خود متورم می‌شوند و با تشکیل لایه‌های کربنی که در برابر حرارت و آتش ترکیب نمی‌شوند و باقی می‌مانند و با به تله انداختن هوا در بین این لایه‌ها حجم عایقی به‌وجود می‌آورند که از رسیدن گرما به سطح زیرین جلوگیری می‌کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *