انواع شاتکریت

شات کریت در دو نوع شاتکریت تر و شاتکریت خشک در تمام دنیا تکنولوژی شناخته شده ای برای استقرار بتن است.
از جمله امتیازات شاتکریت آن است که سطوح ناهمواروحفرههای زیر زمینی را می‌پوشانند و به شکل یک سطح نسبتاً صاف در می‌آورد .
شاتکریت هم اکنون در بخشهای مختلفی از فعالیتهای مرتبط با تکنولوژی بتن کاربرد دارد که از آن جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
اجرای سازه های بتنی، تعمیرات، تقویت، بهینه سازی، مرمت، کارهای هنری و تزئینی، تثبیت پوششهای محافظی
اجرای شاتکریت بر روی سطح داخلی سازه

شاتکریت به دو صورت مورد استفاده قرار می‌گیرد:

شاتکریت بتن خشک  (زودگیربتن پودری)  Dry Mix Shotcrete

در روش شاتکریت مخلوط خشک (DMS)  مصالح شامل: ماسه و سیمان توسط پمپ شاتکریت بداخل لوله انتقال هدایت شده و به لوله پاشنده سلات منتقل می گردند. آب مورد نیازدر این حالت در حین خروج مصالح از سر نازل به آنها اضافه می گردد که با توجه به سرعت بسیارزیاد خروج مصالح از سر نازل عمل افزودن آب در کسری از ثانیه صورت می پذیرد.
در این حال ممکن است آب به بعضی از دانه های سیمان نرسیده و در نتیجه این دانه ها هیدراته نشوند. و بخش قابل توجهی از ملات پاشیده شده به سطح زیر کار نچسبیده و پرت کار زیاد شود.
به همین دلیل از این روش تنها در عملیات تثبیت ،روکش ها و کارهای تعمیراتی با ضخامت کمتر از 10 سانتیمتر استفاده می گردد از طرفی دیگر بعلت فقدان مصالح سنگی درشت دانه این روش عمولا برای کارهاییکه مقاومتهای مکانیکی در آنها مطرح نباشد استفاده میشود.  همچنین دراین روش گرد و غبار ناشی از پراکنده شدن دانه سیمان در محل کارگاه زیاد است.

شاتکریت بتن تر(زودگیر بتن مایع)  Wet Mix Shotcrete

دراین روش( WMS ) بتن آماده بداخل پمپ شاتکریت ریخته شده و پس از عبور از لوله انتقال به سر نازل رسیده و از آنجا به سطح زیر کارپاشیده می شود. و اینجاست که تفاوت کیفی و کاربردی آشکار بین این دو نوع روش روشن می شود . از مخلوط تر در مکانهایی که مقاومت فشاری مورد نظر است، استفاده می‌شود و از طرفی در این روش امکان اجرای دیوار بتنی با ضخامت های بالاتر برای در یک مرحله امکان پذیر است.
شیوه استقرار بتن در روش شاتکریت مخلوط تر خود موجب برتری این روش در ابعاد اجرایی ، کیفی و زمانی می گردد و مجموعا تاثیرات قابل توجهی را از نظر اقتصادی بر پروژه موجب میشوند.